Om de dag van gisteren.
Het bestaan van gisteren wordt hier bevestigd.
Tegen het verloren gaan, en pro het internaliseren.

We beginnen vandaag, nooit gisteren.
En vandaag is een zonnige- uiterst zeldzaam zonnige- ochtend in mei.
2013. Het vervloekte jaar. Of was dat 2012?

Ik denk aan Frida Kahlo- geheel zomaar en met een aangename bijwerking.

Ik krijg het koud en het bad wacht.
Een speciale dag wacht. Of toch enkele uren ervan zullen voor mij een nieuwe ervaring betekenen.
Zoals een kind dat voor de eerste keer naar de kermis gaat. Met een interne bibberende opwinding.

Maar daarvoor begon ik deze blog niet.want dan spreek ik over straks en dat is nog toekomstmuziek.

Gisteren dus.
Maar ik kreeg het koud.
De koffietas bijna leeg.

Wat ik zeker niet mag vergeten is de met grote indruk nalatende documentaire te vermelden, (waar we nog maar een stuk van zagen), over de geschiedenis van de film. "History of Film. An Odyssey" in 15 afleveringen.
Geweldig goed, alhoewel met te weinig pauzes, gecommentarieerd.  De stem doet me denken aan Werner Herzog, maar dat is hij niet. Het is de Ierse Mark Coussin.

De rijkheid aan fantastisch wijze filmische interpretaties is voor de geest als het stappen in een bad met goudwater.

Mijn badwater.....

Ik ga nu.