zondag 26 mei 2013
Ik kocht lelies. Ze staan naast me in de blauwe vaas.
(Maar zon is er niet vandaag)
....Of ik kan komen assisteren bij één van haar/zijn sessies...?
Ik zou niets moeten doen en x cash ontvangen voor enkel een uurtje aanwezigheid.
"Kunnen we even bellen?"
De luchtigheid waarmee het zaakje uit de doeken werd gedaan een paar dagen terug aan de telefoon verbaasde me nog het meest.. En ik moest ook wel lachen want ik dacht in eerste instantie dat het om een Tupperware avondje of iets dergelijks ging.
En ja; m'n eigen nieuwsgierigheid vrij spel gevend, en (toegegeven) ook wel het aantrekkelijk luctratieve aspect eraan- maakte m'n beslissingsmoment kort.
Met een beetje spijt de volgende ochtend.
Maar ik zou niet laf zijn.
En zo geschiedde dat ik, op de dag van gisteren,
getuige en hulpkracht was van een zogenaamde SM behandeling.
Waarbij ik uiteindelijk alleen maar een zittend beroep heb uitgeoefend.
En let wel: No sex atributes nor erotic zones were showed or used!
Dit vreemd menselijke onderonsje, dat iets van een naïeve kinderlijke samenzwering had,
heeft ook iets intriest.
Dat een volwassen mens honderden euro's neertelt om een spel;
om speelkameraden te vinden die zijn vreemde verlangen willen waarmaken,
op een schaduwplekje in de stad.
Al bij al beschouwd was het schoon en droevig tegelijkertijd.
Spijt heb ik in zijn geheel niet van deze vreemde ervaring.
Ik voel me dubbel beloond; door én voor.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten